10 - S1D1.2 - Dienaar Van Het Keizerrijk by Feist Raymond E

Author:Feist, Raymond E.
Format: epub

Arakasi verscheen pas later in het stadshuis. Zijn bediendenkleren waren bestoft en verschroeid. Het huis van de Acoma, dat op flinke afstand van de arena en het centrum van Milambers wraakoefening stond, had slechts lichte schade opgelopen. De voordeur werd bewaakt door wel tien gardisten terwijl er ook nog een aantal in de voortuin rondliep. De spionnenmeester benaderde het voorzichtig en ontspande zich pas toen hij Lujan bij de deuropening zag opduiken.

'De goden gedankt dat je het hebt overleefd!' riep de bevelhebber hem hees toe, met duidelijk hoorbare opluchting en blijdschap in zijn stem. Even later stond Arakasi op de eerste verdieping en boog hij voor zijn meesteres.

Mara zat op kussens. Ze had zojuist een bad genomen, maar zag nog bleek van de inspanningen van die dag. Een van haar knieën was lelijk geschaafd. Ze keek bezorgd voor zich uit, maar haar gezicht klaarde op bij het zien van haar spionnenmeester. 'Arakasi! Fijn je te zien. Welk nieuws heb je te melden?'

De spionnenmeester richtte zich op uit zijn gebogen houding. 'Met uw toestemming, vrouwe,' mompelde hij terwijl hij zijn bebloede wang begon te deppen met een vuile, gevlekte zakdoek. Mara wenkte een dienstmeisje, dat zich haastte om warm water en zalf te gaan halen. Arakasi wuifde haar bezorgdheid weg. 'Het is maar een onnozel sneetje. Iemand probeerde de situatie te misbruiken door mij te beroven. Hij is dood.'

'Een dienaar beroven?' vroeg Mara op sceptische toon. Ze vond het maar een doorzichtig verhaaltje. Het was stukken waarschijnlijker dat haar spionnenmeester ter wille van haar groot gevaar had geriskeerd, maar ze wilde hem niet in verlegenheid brengen door nadere vragen te stellen. Toen ze thuis terugkeerden waren de spionnenmeester en het grootste deel van haar soldaten afwezig geweest. Hij had een klein garnizoen achtergelaten, onder leiding van Jican, en was zelf met de andere gardisten teruggekeerd naar het stadion. In het door Milamber veroorzaakte pandemonium hadden ze echter Mara en haar begeleiders misgelopen.

De meid keerde terug met een kom water, doekjes en zalf, en Arakasi liet met zichtbare tegenzin zijn wond verzorgen - alleen omdat Mara erop aandrong.

'En de soldaten?' vroeg Mara terwijl het dienstmeisje bezig was.

'Heb ik mee teruggebracht,' antwoordde Arakasi, opeens wel erg chagrijnig terwijl hij de meid een vuile blik toewierp. 'Hoewel een van de soldaten een dakpan op zijn hoofd heeft gekregen, wat hij misschien niet zal overleven.'

Mara staarde naar de schoongewassen open wond. 'Dat is geen onnozel sneetje! Ik zie het kaakbeen.' Ze stelde de vraag die op haar lippen brandde. 'En hoe is het in de stad?'

Arakasi draaide zijn hoofd weg van het dienstmeisje, griste een schone doek uit haar mandje en drukte deze, snel als een roofdier, tegen zijn wang. 'Mijn vrouwe hoeft zich niet te bekommeren om de pijntjes en ongemakken van een dienaar.'

In het zachte schemerlicht van de late namiddag trok Mara demonstratief haar wenkbrauwen op. 'En hoeft een dienaar zich niet te bekommeren om het welzijn van zijn meesteres, door strenge keizerlijke straffen te riskeren omdat hij een slaaf een mes geeft? Nee,' zei ze, toen Arakasi aanstalten maakte om te reageren, 'zeg maar niets.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.